هزار و یک شهرزاد

جایزه های خودمونی

roxanahamidi — Wed, 10 Dec 2008 07:47:28 GMT

شوخی یا جدی برای عاشقان جوایز ادبی :

http://varteh.persianblog.ir/post/387/

بشوی اوراق اگر همدرس مایی

roxanahamidi — Mon, 08 Dec 2008 11:58:18 GMT

بی تابان را بگو فراموش شدند

دیرگاهی ست

چون گلی چون آتشی چون صدای پای خاموشی

در برف کهنه فراموشی..

جایی که از مرگ حرف می زنند ناخودآگاه آدم قرینه سازی می کند و آنسوی پل را می بیند که زندگی است .. هرچیزی در دل خود تضادش را می سازد و تضادها بیشترین دستمایه انسان برای جنگها.. آشتی ها.. شعرها.. امیدها .. حرکت و هزار نشانه زندگی بوده است . و دیو مرگ در نظر مردمان کهن دشمن شکست ناپذیری است و بزرگترین تضاد به شمار می رود ومقابل آن زندگی است با همه وسعت معنایی . " مرگ مرا خواهد یافت " مجموعه ای است برگزیده از اشعار شاعران جهان به انتخاب و ترجمه بهزاد رعیت .. جلد سرخ آن آیا تضاد رنگ قرمر و سیاه را در خود دارد و معنای زندگی را در پس واژه مرگ ؟ مترجم به این تضادها توجه دارد و در مقدمه این مجموعه ۷۳ صفحه ای به آن می پردازد . مترجمی که گویا رسالت ترجمه شعر مرگ را برای زندگی بر عهده گرفته بود .. ترجمه مرگ و نه جدال با آن .. که پذیرش این تضاد بی هیچ جدال..

da vinci

roxanahamidi — Tue, 02 Sep 2008 06:41:39 GMT

پيشتر از شناخت داوينچي ، ميکل آنژ را شناختم آن هم با کتابي از رومن رولان .. چنانکه به خاطر مي آورم در آنجا تصوير چندان روشن و مثبتي از داوينچي ارائه نشده بود اما غوري در زندگي اين پزشک نقاش مجسمه ساز تصويري مهيب از انساني با نبوغ خاص خود به ما نشان مي دهد . شايد داوینچی را بايد از آثارش شناخت .. البته اگر دستيابي به آن همه آثار ممکن باشد ..

بعضي از آثار قلمي لئوناردو داوينچي و طراحي هايش

http://www.drawingsofleonardo.org/

داستايفسکي و رنج بودن

roxanahamidi — Wed, 20 Aug 2008 07:41:54 GMT

از آسمان داستایفسکی حرف زدم .. آسمان رنجدیدگان و تنهایی درون آدمهایی که در خلوتشان با سادگی و صمیمیت ناب خودشان زندگی می کنند در مقابل هجوم بی امان شهر آشوبان که در نهایت گذر خواهند کرد و باقی همان پرنس میشگان مي ماند .. قهرمان رمان ابله که پی می برد برای زندگی در اعماق باز باید به کوهستانهای سویس بازگردد تا ریه هایش را از هوایی که حرص و طمع و فریب بازیگران آلوده ساخته اند پاک سازد . رنج درون راسکولنیکف برای رسیدن به کاتارسیس و تزکیه او را به ترس و لرز می کشاند ترسی که برخاسته از همان شیوه پاکسازی او دارد در از بین بردن پیرزن رباخور.. داستايفسکي به ساختن دنياي بهتري نمي انديشد قهرمان هايش را که اغلب انسان هاي ساده و بيگناهي هستند به کناره جويي از جهان دروغ دعوت مي کند . قهرمانها در رمان هاي داستايفسکي همگي ناظر هستند به جهان پيرامونشان .. جهان رمانهاي داستايفسکي دروغي را که مي وزد نشان مي دهد .. و از اين جهان در رنج است رنجي حاصل از اين نوع بودن..

آسمان داستايفسکي

roxanahamidi — Tue, 19 Aug 2008 07:33:09 GMT

اين تصاوير هوايي از شهر پترزبورگ چقدر مي تواند آسمان رمان هاي داستايفسکي يا ديگر نويسندگان روس را برايمان تداعي کند :

http://www.rusiran.com/archives/002674.shtml

زنان قصه گو

roxanahamidi — Tue, 19 Aug 2008 07:03:18 GMT

چيزي که برايم جالب بوده اين است که ادبيات شفاهي ما نسبت به ادبيات رسمي

بيشتر شاهد حضور زنان بوده است . اين حضور را مي توان در قصه ها ترانه ها لالايي ها و غيره به خوبي ديد . حکايتهايي که زنان راوي آن بوده اند و هيچکس مبداو خالق آنها را نمي شناسد .. ترانه هايي که محل دخل و تصرف احساسات و عواطف آنهاست و. بيانگر عواطف و دردهاي نهفته آنها .. دردهايي که شايد هيچوقت از

معرفي آن به عنوان درد آگاه نبوده اند . زنان تا همين روزگار ما نيز به شناخت روشني از حدود و حقوق خود آگاه نيستند و با واژگاني که غلو آميز موقعيت زن را بررسي مي کند به خود نگاه مي کنند يعني همان نگاه سرخ و سياه { به جاي سفيد و سياه چون اين اصطلاح در مورد موقعيت زن تصوير بهتري به ذهن تبادر مي کند } .

زن در ادبيات شفاهي ما در کانون خانواده قرار دارد مادر است يا زني در مراحل رسيدن به جايگاه مادر .. زيرا بيرون از اين جايگاه جايي ندارد و در همين موقعيت است که زن در لالايي ها انتقام از خموشي ها روزهاي بي فرجام خود مي گيرد . اين ترانه ها براي شناخت زنان و شيوه هاي روايت زنانه بسيار کار آمد است .

در جستجوي هدايت ..

roxanahamidi — Wed, 06 Aug 2008 10:43:18 GMT

شايد تازه ترين کتاب درباه صادق هدايت .. بدون شرح

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8705151484

برای هموطنان نخبه مند

roxanahamidi — Thu, 22 May 2008 13:31:18 GMT

این روزها جالبه برام بدونم اونهایی که کتاب خوندن یا چند خطی نوشتن یا پرداختن به هر کار دیگه هنری و فکری رو پیشه خودشون کردن و میگن از قشر" نخبه مندان ها " ی کشور هستن و در اون بالاها از عرش چرت زنان به تحلیل خودآگاه و ناخودآگاه بشریت می پردازن یا حماقت چرکتاب عوام را تسخر می زنن و هزار عامل نخ نما برای متفاوت بودن دارن و در سیلاب فرورفتن یا در تخدیر جنسیت یا لذت غم و شادی , با فرومایه ترین مردمان شریک هستن ؛ چهتفاوت ماهوی و کارکردی با باقی ملت دارند ؟ تازه چه افتخاریه برای ما که همین ها کتابخوونهای ما هستن ..! مگه کتاب خوندن در این عالم ما جز دستمایه ای برای

افاضات لاقبای تنی چند،آيادستاورد دیگه ای هم داشته؟ اصلا در جامعه ای که همه چیزش میمیره و نه عشق نه دوستی نه حریم آدمی نه امید نه صفا خریدار داره ؛ چطور ممکنه هنری حقیقی یا جریانی اصیل زاده بشه ؟؟ آدمی که سرخوردگی و دروغ زندگیشو می خواد با طغیان علیه اخلاق و عواطف انسانی جبران کنه و

نمی دونه سر پا موندن یه مجسمه به معنی دوام اوردن نیست , کی و کجا خلوت صمیمانه ای برای زیستن داره؛ مجسمه شدن حتی مثه اون بازی های بچگی ما نیست : مجسمه شدن به معنی سنگ شدنه در مقابل بهار که سبز و شکوفا می کنه و زمستون که جسارت عریانی و صبوری رو می طلبه ..

و ما همچنان دوره
می کنیم شب را و روز را
دروغ را

البته با تحریف شعر شاعر معاصر به سبب مقتضیات مبحث فوق

الذکر

کارهای ما که شبیه کارهای ما نیست !

roxanahamidi — Tue, 13 May 2008 17:09:18 GMT

همیشه نزدیک شدن به چیزی برای به دست آوردن آن نیست . همیشه اجرای کاری

یا صرف کردن وقت در چیزی نشانه علاقه یا پیگیری موضوعی نیست . گاه

نزدیک شدن تنها برای فراموش کردن است . گاه دوست داشتن آدمها برای رها

شدن از حس نفرت است نه تنهایی . گاه حرف زدن برای برطرف کردن شک و

نگرانی مان نیست برای رسیدن به سکوت است برای رهایی .

نظری ...

roxanahamidi — Wed, 30 Apr 2008 15:31:18 GMT

«منهاي سي و دو حرف»؛ تلفيقي از تخيل و موسيقي

17 آبان 1386 ساعت 14:07

«منهاي سي و دو حرف»، مجموعه‌اي است از داستان‌هاي كوتاه ركسانا حميدي. او در اين داستان‌ها زباني برآمده از تخيلي پويا و فضايي نامتعارف و يگانه را به نمايش مي‌گذارد. نام كتاب هم با توجه به تعداد حروف الفباي فارسي، در جاي خود قابل تامل است.

به نقل از ایبنا http://www.ibna.ir/vdcfjxdy.w6dyxagiiw.html