با سلطه رسانه‌هاي جمعي، جهان ما سرشار از خبرهاي ريز و درشتي است كه از هر گوشة آن دريافت مي‌شود. وسايل ارتباط جمعي ما را به دل هر ماجرايي مي‌برد كه تنها مي‌شد از نزديك آن را چنين ملموس احساس كرد. انسان امروز پس از رخدادهاي بزرگ در جهان، گوش به زنگ حوادث، به جهان مي‌نگرد و البته اينها همه اضطراب و رنجي نصيب بشر مي‌كند كه در سايه رفاه و تندرستي عصر مدرنيته، در لايه‌هاي پنهان وجودش، خود را پنهان مي‌كند.درواقع شایداین شروعی    کلیشه ای برای موضوعی باشد که می خواهم به آن بپردازم. دنياي امروز، به دلايل خويش نيازهاي مردمان روزگار را دستخوش تغيير مي‌كند. اگر پيش از اين، فرد به خواندن دوبيتي در خلوت گوشة جهان سوز دل فرو مي‌نشاند، امروزه ديگر نه آن خلوت‌ گزيدن از جهان و نه آن دوبيتي خواندن چاره‌ساز است. اگر خشونت يا هجوم يا هر صفت ديگر براي جهان امروز قایل باشيم، ما با جهان آنگونه كه هست، مواجهيم و شايد به نيرو و انگيزه‌هاي بيشتر براي ادامه دادن نيازمنديم. البته ماجرا در اين سوي جهان كه ما زندگي مي‌كنيم، كاملاً ديگرگونه است، خصوصاً با پيشينة تاريخي كشورمان و روحيات ايراني كه ما از ديرباز در خويش و گذشتگانمان سراغ داريم...

ادامه این بحث را در شماره جدید نشریه رودکی در کنار مقالات دیگرش بخوانید.. شماره ۲۱