نگاه کن در اطراف ما چه چيز در حال رخ دادن است .. تنها صدايي که مي شنوم صداي قلم زدن بي اجر و بي هياهو در گوشه و اطراف است. نوشتن هاي صميمانه به دور از اين شهر پر دود و افاده .نوشتن و درک تازه از جهان و انسان . در این میان جمعي مي نويسند و چه بس ديگر ايام در حال دفاع از خويشند تا از این ورطه نام و نانی بجویند و افسوس که نمی دانند در این سرزمین تنها نام از آن کسانی است که تنها برای دل خویش می نویسند و نه در جامه تفاخر و خوارشماری انسان... و باقي تنگ نظري و دشمني و هورا و هوار کشيدن هاي بي موجب . آنهم در سرزميني که تيراژ کتاب اندک است و مردمان سر قهر با کتاب دارند . مشکل از کجاست از نويسندگان .از ناشران .از خوانندگان. نبود اندیشه نقادانه ... از کيست ؟؟محفل های مجیزساز گروهی  باور بفرمایید قدرتشان از ساوندویچ سازهای کره ای هم پایین تر است. پس ما منتظر اتفاق های مهم در ادبیات خلاقه کشورمان هستیم